4 kwietnia 2017

Mity o psach związane z lękiem separacyjnym

O tym czym jest lęk separacyjny mówiłam już dawno temu. Można o nim przeczytać w jednym z poprzednich wpisów. W wielkim skrócie lęk separacyjny to uzależnienie od właściciela spowodowane nadmierną jego opieką nad psem. Wówczas nasz czworonóg nadmiernie się do nas przywiązuje nabywając przy tym różnego rodzaju lęków. Jednak wokół lęku separacyjnego narosło bardzo wiele mitów, które niestety działają na szkodę zarówno psa jak i opiekuna.. Wymienię kilka i każdy z osobna pokrótce omówię:

Kupno drugiego psa
„Jeżeli kupimy drugiego psa, nasz będzie miał towarzystwo i nie będzie się bał”
Niestety to nie prawda. Powodów lęku separacyjnego jest kilka i nie ma w nich mowy o braku towarzystwa. Poza tym psy uczą się od siebie poprzez naśladowanie, więc jak się mozna łatwo domyśleć – najczęściej mamy dwa psy z lękiem separacyjnym. oczywiście są przypadki, kiedy kupno drugioego psa pomogło, jednak takie rozwiązanie jest niezwykle ryzykowne.

Spanie z psem pogłębia lęk separacyjny
Absolutnie się z tym nie zgadzam, ale pod pewnymi warunkami. Po pierwsze pies nauczył się samodzielności, wie gdzie jest jego miejsce i czuje się na nim komfortowo. Po drugie pies zna komendę „zejdź” tudzież „zejdź z łóżka”. Po trzecie – jest w stanie spokojnie nas obserwować pozostając na podłodze – nie musi być wiecznie noszony na rękach, przebywać ciągle na kanapach i umie on zrelaksować się przebywając jedynie w pobliżu nas a nie tylko z nami.
Spanie z psem dla większości nie higieniczne i nie do pomyślenia, pogłębia więź z nim i zaufanie, jednak należy pamiętać, że wszystko w granicach rozsądku.

Lęk separacyjny dotyczy tylko szczeniąt
NIE! Lęk ten może wystąpić na każdym etapie życia zwierzęcia, z różnych przyczyn, na przykład po ciężkiej chorobie lub po traumatycznym przeżyciu. Owszem – jeśli kupimy psa od pseudohodowcy, ze złych warunków, lub suka porzuciła szczenię i nie miał go kto nauczyć samodzielności, dotyczy on wówczas szczeniąt. Takie szczenię nie ma prawidłowej socjalizacji, nie jest po prostu nauczone życia wraz z człowiekiem. Biorąc takiego psa opiekun najczęściej daje mu ludzkie wsparcie, które psom jedynie szkodzi. Nie należy pocieszać psów ponieważ w ten sposób wprowadza się je w stan lękowy, mówiąc im pocieszaniem, że dzieje się coś złego, nie naturalnego.

Niszczenie przedmiotów zawsze jest objawem lęku separacyjnego
Nie do końca. Jest to jedna z objaw i to się zgadza, ale nie zawsze psiak, który niszczy cierpi na ów lęk. Najczęściej niszczenie wynika z braku zajęcia czyli nudy oraz z potrzeby żucia. Pies powinien mieć codziennie zapewniony gryzak lub wędzoną kość ponieważ żucie pobudza u psów wzrost serotoniny – hormonu szczęścia. Tak więc pies może niszczyć ponieważ się nudzi, ale i też boi się samotności (choć zdecydowanie rzadziej) i żując – niszcząc czuje się troszkę lepiej. Pies jak i człowiek, musi mieć jakieś zajęcie. To nie zabawka, którą postawimy w kącie gdy nas nie ma i ona spokojnie tam na nas poczeka. pamiętajmy o tym.