8 lipca 2014

Czechosłowacki wilczak

Rep_z_Pohraniční_stráže

wikipedia.pl

CESKOSLOVENSKY VLCAK
(Czeslovakian Wolfdog)

Klasyfikacja FCI: Grupa 1 – Psy pasterskie i zaganiające.
Sekcja 1 – Psy pasterskie.
Próby pracy wymagane.
rasa powstała w dawnej Czechosłowacji
długość życia – ok. 10 – 12 lat

 

 

 

 

TROCHĘ HISTORII

  • jedna z dwóch ras powstałych w tamtych latach z połączenia dwóch ras – owczarka niemieckiego oraz wilka.
  • Pierwszy miot przyszedł na świat 26 kwietnia 1955 r. w stacji hodowlanej prowadzonej przez wojsko w Libejowicach. Możliwe to było dzięki współpracy wojskowych specjalistów i Czechosłowackiej Akademii Nauk.
  • Pierwszy zapis wzorca został opracowany w 1966 r. przez inż. K. Hartla na podstawie wyhodowanych czterech finalnych generacji krzyżówek. Do powstania rasy wykorzystano 2 samce i 2 samice wilka.
  • W roku 1981 r. rasa została wpisana do księgi ras Czeskiego Związku Hodowców.
  • W 1982 r. w Brnie powstał ogólnokrajowy Klub Hodowców rasy wilczak czechosłowacki, z siedzibą w Pradze.  Klub ustalił nazwę rasy, długoterminową koncepcję i plan hodowli, oraz standardy oceny przydatności hodowlanej psów
  • Wzorzec rasy został przyjęty przez Międzynarodową Federację Kynologiczną (FCI) 13 czerwca 1989 roku w Helsinkach. Wzorzec zapisano
    i opublikowano 28 kwietnia 1994 roku pod numerem 332. Za kraj pochodzenia uznano Czechosłowację, a rasa została w klasyfikacji FCI zaliczona do 1 grupy.
  • Po rozpadzie Czechosłowacji, Czesko-Morawska Unia Kynologiczna i Słowacka Wspólnota Kynologiczna zawarły umowę (4 lipca 1993 r.),
    w której ustaliły że patronat nad rasą przyjmuje Republika Słowacka
    . Na konferencji w Meksyku w 1999 r. uznano, że rasa spełnia wszystkie kryteria niezbędne do ostatecznego jej uznania.

BUDOWA CIAŁA

  • głowa – wyraźnie zaznaczone różnice płci, fafle przylegające. Kufa lekka, uzębienie kompletne, zgryz nożycowy lub cęgowy.
  • uszy – stojące, trójkątne, nie duże
  • wzrost – pies – nie mniej niż 65 cm, suki 60 cm, Nie ma górnej granicy wzrostu, ale nie zdarzają się wyrośnięte egzemplarze.
  • maść – od żółtoszarej do srebrzystoszarej, dopuszczalna ciemnoszara, ale zawsze z jasną maską.
  • sierść – prosta, zwarta, zimą z bardzo gęstym podszerstkiem.
  • ogon – wysoko osadzony, sierpowaty
  • waga – psa 25 kg, suki 20
  • budowa – wyróżnia się dwa prawidłowe typy budowy – mocny i suchy oraz trzy nieprawidłowe typy budowy – lekki, ciężki i limfatyczny.

ZACHOWANIE – TEMPERAMENT

  • Żywy i bardzo aktywny, wytrzymały, łagodny i szybki w reakcjach. Pewny siebie i nieustraszony, podejrzliwy, bezgranicznie oddany swemu panu. Odporny na niesprzyjające warunki zewnętrzne, wszechstronnie użytkowy
  • Pierwotnie przeznaczony do pracy w wojsku i policji.
  • Cechy niepożądane, określane jako wady, to: agresja lub nadmierna płochliwość

ZDROWIE I PIELĘGNACJA

  •  Wilczaki nie wymagają czasochłonnych zabiegów pielęgnacyjnych, Podstawowe to: czyszczenie zębów, uszu czy obcinanie pazurów (uzależnione od tego, po jakim podłożu pies się porusza). Utrzymanie czystości nie sprawia kłopotów.
  • Rasa nie jest obciążona chorobami o podłożu genetycznym
2009-09-30_korben

zlasowpreczowskich.pl

opracowano na podstawie książki Bruce Fogle "Wielka encyklopedia PSY", wikipedii oraz informacji zawartych w Związku Kynologicznym w Polsce.
  • Ola

    Podobają mi się te psy, ale nie poradziłabym sobie z charakterem bo strzelam że są dość mocno niezależne. Chociaż to pewnie zależy od wychowania.. A już jednego takiego mam 😀

    • Dokładnie. I ponoć lubią „zjadać domy”, ale moja znajoma ma wilczaka i świetnie sobie z nią radzi, Kwestia wychowania 😉
      Biorąc pod uwagę Twoje zaangażowanie w szkolenie psa, myślę że spokojnie poradziłabyś sobie z wilczakiem 😉